Periodismo de desgracias e banalidades

Iso é o único que sabe facer certa persona. E ademais sen ter experiencia de facer xornalismo na rúa, sen saber o que é o contacto coa xente, coas testemuñas, os feitos... A súa concepción non vai máis alá do que poida sacar dun recorte de periódico. Non ten concepto espacial nin de distancia (quilometraxes en busca da ¿noticia?) Así é el. O antiperiodismo en persona. E segue aí, e seguirá...